Tα τσιγάρα μου μουσκεύτηκαν και δεν άναβαν πλέον.Και η βάρδια στην περίπολο της καρδιάς μου έμεινε να περνάει βασανιστικά αργά.Καθώς αέρας φυσούσε η τράκα που έκανα έμεινε και αυτή για αργότερα και το βήμα μου έγινε πιο αργό, βάλτωσε μέσα στη μανία του αέρα. Και ο χρόνος έμεινε εκεί αγκυλωμένος μαζί με τα βρεγμένα μου τσιγάρα να μην μπορούν να ανάψουν από την φωτιά που έκαιγε στον αναπτήρα για να την σβήσει και αυτήν ο αέρας...

Πριν απ’ τα μάτια μου, ήσουν φως
Πριν απ’ τον Έρωτα, έρωτας.
Κι όταν σε πήρε το φιλί, Γυναίκα
Οδυσσέας Ελύτης