Ζόρικα ξενύχτια,
λάμπα καμένη και δωμάτιο δίχως φως,
υπερένταση και ανεξήγητο άγχος,
ήχος καύτρας και γεμάτο τασάκι,
περπάτημα κοφτό και αναμονή,
σκέψη χωρίς λέξεις, άναρχη
προσμονή, ησυχία,
συνειδητοποίηση,
ντροπαλά ευχή...

Άξιζε ρε;

Γροθιά στα πλευρά ικανή να προκαλέσει θλάση και αφόρητο πόνο και ερώτηση για αντανακλαστική απάντηση: "Άξιζε ρε;"
Απαντάς αυτό που σου έρχεται. Απάντηση ικανή να σε βγάλει από την μίζερη υπερένταση της επιφανειακής συνεχόμενης σκέψης. Πόνος εξίσου αντανακλαστικός, εκτονωτικός  και αμφίδρομος, αλτρουιστής.
Απάντηση σε γιατί που αναρωτάσαι. Γιατί μπορείς να προσποιηθείς τόσο εύκολα έναν άλλον, γιατί απλά υπάρχεις τελευταία, γιατί η διάθεση αντλείται τόσο δύσκολα τελευταία, γιατί προτιμάς τον χρόνο να κυλάει, γιατί σκέφτεσαι τόσο πολύ αν άξιζε; Και αν δεν άξιζε; Η θλάση στα πλευρά πονάει για καιρό, αλλά σου δίνει το ερέθισμα να σκεφτείς: Ποιος είναι πιο δυνατός; Αυτός που χτυπάει ή αυτός που αντέχει τον πόνο;