Γιατί δουλεύεις?
Για να βγάζω χρήματα
Γιατί χρειάζεσαι χρήματα?
Για να ζω καλύτερα
Και πως ζεις καλύτερα?
Αγοράζοντας όλα αυτά που χρειάζομαι
Και πόσες ώρες την ημέρα ζεις?
….. Όσες προλαβαίνω
Γιατί?
Γιατί δουλεύω
If we work for a living, why kill ourselves working
Ο σεβασμός στο χυδαίοΗ αποδοχή στο διαφορετικόΗ ανοσία του ξενιστήΗ ευγνωμοσύνη στο παράνομοΣτην αποτυχία του αποτυχημένουΣτην υγειά σας!
Τρίτη 27 Απριλίου 2010
Τετάρτη 21 Απριλίου 2010
Φιλιά μιας καλοκαιρινής ζεστής βροχής
Λέξεις που παλεύουν σαν τους ερωτευμένους σε ανοιξιάτικο απόγευμα,
δώρα του ίσκιου φύλλων πλατάνου σε μεσημεριανή ραστώνη.
Φιλιά βρόχινα,ζεστά σαν τη σάρκα ερωτευμένης γυναίκας,
στον καταγάλανο ουρανό σου!
Σου εύχομαι πολλά δειλινά ακόμα να στάζεις ουρανούς!
Δευτέρα 19 Απριλίου 2010
Mπλε νύχτα
Τι κι αν δεν είναι όπως τα ονειρεύτηκες;
Τι κι αν γεννήθηκες εκεί που δεν θέλησες;
Τι κι αν ζούσες πάντα με ελπίδες αλλόφρονες;
Τη νύχτα πάλι σήμερα ξεγέλασες.
Μια νύχτα απόψε πάλι κατάφερες και έζησες.
Θα περιμένω άλλες νύχτες,πιο μαύρες ακόμα.
Κι αστέρια πιο λαμπερά!
Τα μπλε σου μάτια να φωτίσουν!
Τι κι αν γεννήθηκες εκεί που δεν θέλησες;
Τι κι αν ζούσες πάντα με ελπίδες αλλόφρονες;
Τη νύχτα πάλι σήμερα ξεγέλασες.
Μια νύχτα απόψε πάλι κατάφερες και έζησες.
Θα περιμένω άλλες νύχτες,πιο μαύρες ακόμα.
Κι αστέρια πιο λαμπερά!
Τα μπλε σου μάτια να φωτίσουν!
Κυριακή 4 Απριλίου 2010
Αστροβολώντας μαύρο
Χωρίς όνομα,
και δίχως να μπορώ να το ζωγραφίσω
ούτε και να το περιγράψω μπόρεσα
σε νύχτα βροχερή.
Σε όνειρα ,
αεράκι στο μετωπό μου
νομίζω πως αυτό ήταν
μα ξυπνούσα με ιδρώτα.
Ευχαριστώ,
νιώθω να πω που μπορώ να αναπνέω
και να σκέφτομαι,
μα δεν το διάλεξα εγώ.
Και αφού δικό μου δεν είναι,
πως εγώ να το ζωγραφίσω
και πως να το γράψω.
Αφού δεν το γνωρίζω.
Αφού μάταιο με θελήσατε,
γιατί με κάνατε
αυτό πιο πολύ να σιχαθώ,
και εμένα να μισώ;
Χωρίς όνομα,
έτσι έμεινα
να ψάχνω
για να ζήσω όσο όσο...
και δίχως να μπορώ να το ζωγραφίσω
ούτε και να το περιγράψω μπόρεσα
σε νύχτα βροχερή.
Σε όνειρα ,
αεράκι στο μετωπό μου
νομίζω πως αυτό ήταν
μα ξυπνούσα με ιδρώτα.
Ευχαριστώ,
νιώθω να πω που μπορώ να αναπνέω
και να σκέφτομαι,
μα δεν το διάλεξα εγώ.
Και αφού δικό μου δεν είναι,
πως εγώ να το ζωγραφίσω
και πως να το γράψω.
Αφού δεν το γνωρίζω.
Αφού μάταιο με θελήσατε,
γιατί με κάνατε
αυτό πιο πολύ να σιχαθώ,
και εμένα να μισώ;
Χωρίς όνομα,
έτσι έμεινα
να ψάχνω
για να ζήσω όσο όσο...
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)