Αστροβολώντας μαύρο

Χωρίς όνομα,
και δίχως να μπορώ να το ζωγραφίσω
ούτε και να το περιγράψω μπόρεσα
σε νύχτα βροχερή.

Σε όνειρα ,
αεράκι στο μετωπό μου
νομίζω πως αυτό ήταν
μα ξυπνούσα με ιδρώτα.

Ευχαριστώ,
νιώθω να πω που μπορώ να αναπνέω
και να σκέφτομαι,
μα δεν το διάλεξα εγώ.

Και αφού δικό μου δεν είναι,
πως εγώ να το ζωγραφίσω
και πως να το γράψω.
Αφού δεν το γνωρίζω.

Αφού μάταιο με θελήσατε,
γιατί με κάνατε
αυτό πιο πολύ να σιχαθώ,
και εμένα να μισώ;

Χωρίς όνομα,
έτσι έμεινα
να ψάχνω
για να ζήσω όσο όσο...