είσαι όμορφη, όμορφη όσο ποτέ...

Θέλω έναν ήχο πάνω απ' τη ψυχή μου
Θέλω έναν ήχο να ζεσταίνει το κορμί μου
Θέλω έναν ήχο μια σπάνια μελωδία
να προκαλεί χαρά και όχι αηδία.

Θέλω έναν ήχο ν' αγγίξει τη μορφή σου
να σου θυμίσει την πιο ακριβή γιορτή σου
να σου μαγέψει τα μάτια σου τα πλάνα,
Μη μου χτυπάτε την πουτάνα την καμπάνα.

Θέλω οι φίλοι μου να κλαίνε απ' τη χαρά τους
που δεν τους πήρα τα πολύτιμα όνειρά τους
Να είναι όλοι στην τελευταία γιορτή μου
μα όχι αυτή που 'χει γεννήσει το κορμί μου
Θέλω ν' ακούγεται από παντού κιθάρα
και τα ντραμς να προκαλούν αντάρα
Και να ρίχνουν χώμα στο κορμί μου
με γάντια ολόλευκα φωνάζοντας τιμή μου.

Από ψηλά είσαι όμορφη, όμορφη όσο ποτέ
γύρνα με πάλι κοντά της, γύρνα με πάλι Θεέ
γύρνα με πάλι σ' εκείνη, γύρνα με πάλι κοντά
έφυγα μα δε πρόλαβα μια τελευταία αγκαλιά.

Θέλω η νύχτα να λέει τ' όνομά μου
να 'ναι πιο μαύρη κι απ' την άψυχη καρδιά μου
Θέλω οι δείκτες ποτέ να μη γυρνάνε
ότι κι αν έφυγε ποτέ ξανά δε θα 'ναι
Θέλω ότι έλεγα ποτέ σας να μην πείτε
κατάρες και ευχές στη μνήμη μου να πιείτε
Θέλω να κλείσετε την πλάκα μου στον τάφο
με μάτια ορθάνοικτα που εγώ ποτέ δε θα 'χω.

Από ψηλά είσαι όμορφη, όμορφη όσο ποτέ
γύρνα με πάλι κοντά της, γύρνα με πάλι Θεέ
γύρνα με πάλι σ' εκείνη, γύρνα με πάλι κοντά
έφυγα μα δε πρόλαβα μια τελευταία αγκαλιά.

Από ψηλά είσαι όμορφη, όμορφη όσο ποτέ,
ποτέ.. ποτέ.. ποτέ...