Φίδια στα μαλιά της, γυναίκα όμορφη πλανεύτρα.
Το βλέμμα μαγευτικό σε παρέσυρε σε ωκεανούς.
Αταξίδευτος καπετάνιος τι τις ήθελες τις Ινδίες;
Την θάλασσα κανείς δεν έμαθε και εσύ χαρούμενος,
τάχα τις Ινδίες βρήκές και Ινδιάνους τους ονόμασες.
Και όμως για αυτό υμνήθηκες, για την αποτυχία σου.
Μα ούτε οι Ινδίες έφταιγαν ούτε και ο ωκεανός.
Μην ευγνωμωνείς και μην κατηγορείς για αυτό που δεν ήξερες ποτέ.
Για αυτό που ποτέ δεν θα μάθαινες μην κλαις ξανά.
Αυτό που αποδέχεσαι είναι η μικρότητα σου, μέσα στο μεγαλείο.
Άντρα μικρέ και ασύμαντε σε κάνανε σημαντικό
οι αδυναμίες της ψυχής σου, για αυτά που δεν ήξερες.
Άντρα ασύμαντε που πήγες να ταξιδέψεις;
Καπετάνιε τον ωκεανό διάβασες και ερωτεύτηκες μα ποτέ δεν έμαθες!
Μην τα βάζεις μαζί του....
θαλασσες δεν ηταν...ο καπετανιος μονο τις εβλεπε...κι αν ηταν, ηταν μονο για τον καπετανιο!γιατι μονο αυτον ηθελε να πλανεψει...τα ταξιδια μεσα στις θαλασσες της με φουρτουνες και νηνεμιες ηταν, μα παντα ομορφα και γαληνια.γιατι η θαλασσα δεν ηθελε ποτε τον καπετανιο να πνιξει.ηθελε μονο να τον νανουριζει γλυκα στο κυμα της και να καθρεφτιζει τα ματια του μεσα της.γιατι η θαλασσα για τον καπετανιο της ζει... κι αν ποτε τον "παρει" μαζι της το κανει για να γινουν για παντα ενα οι δυο τους και να μην τους χωρισει ποτε τιποτα...
ΑπάντησηΔιαγραφή