Αν το ψάξεις θα σε βρει

Και να τη πάλι η νεράιδα τσαλαβουτάει χαρούμενα στα λασπόνερα της πόλης με το ραβδάκι της παραμάσχαλα για να σου υπενθυμίζει πως η πραγματικότητα σου δεν είναι και τόσο ρεαλιστική.Θα μπορούσα να το πω και τόσο σημαντική αλλά δεν ήθελα να μπερδεψω τις έννοιες.Δηλαδή περισσότερο από όσο είναι.Αφού κινούμαστε στην καθημερινότητα στα όρια της παράνοιας, της τρέλας και της μετριοφροσύνης.Βέβαια της μετριοφροσύνης που δεν είναι μέτρια όμως.Υπερβολική μετριοφροσύνη με σιγουριά και βλέμμα μπάτσου ζητά με μηχανή μεγάλου κυβισμού και γκόμενα 5 κουτιών καλλυντικών σιλικονάτη και μετριόφρονη επιστήμονα, καθοδηγητή, πνευματικού και ελεύθερου μυαλού, παιδαγωγού και υπηρέτη της κοινωνίας, και μόλις φύγει η μηχανή του ζητά ξεφουσκώνεις, αφήνεις την κοιλιά σου να πέσει και φτύνεις προς το μέρος του και ξανακαταπίνεις τον εμετό σου που με ζόρι κράτησες και ψάχνεις τσιγάρο, μα δε μιλάς μη σε κλείσει μέσα και τότε πάει η δικιά σου μετριοφροσύνη...μα πιο πριν πάει η περηφάνια σου και το ευνουχισμένο πνεύμα σου δεν έχει πλέον την αντρίλα να σε εμψυχώσει.Και τότε σκέφτεσαι τη νεράιδα που μεταμορφώνει την πεταλούδα στο κουκούλι της.Δεν φαίνεται η μετριοπάθεια της, όμως υπηρετεί μόνο εσένα με το ανάλογο τίμημα φυσικά-τίποτα δεν είναι τσάμπα στις μέρες μας-να πιστέψεις σε αυτήν.Ένας μετριόφρωνας δεν θα τσαλαβουτούσε στα λασπόνερα της Θεσσαλονίκης, δεν θα σε κοιτούσε στα μάτια, δεν θα σου μιλούσε με φωνή χαμηλή και ομιλία αργή.Είναι γεννημένος για να υπηρετεί και όχι να τον υπηρετούν.Δεν το χει ανάγκη, σε αντίθεση με τους μετριόφρωνες που ευνουχίζουνε το πνεύμα σου κάθε μέρα πιο πολύ μέχρι που χωρίς να το καταλάβεις μένεις χωρίς πνεύμα και τότε φυσικά δεν το ξέρεις, αλλά εσύ ο ίδιος το παρέδωσες.Μα αν δεις τη νεράιδα τότε ξέρεις ότι ακόμα το πνεύμα σου υπάρχει και αν το ψάξεις θα σε βρει.