Ποτέ δεν με ξεχνούσες νεράιδα στα όνειρα μου.Πως έγινε και χθες δεν ήρθες;Πως έγινε νεράιδα και με ξέχασες εμένα που ποτέ δεν ξεχνούσες και που- που και που με πλήγωνες;Το παραδέχτηκες και μόνη σου πως και άλλες φορές με ξεχνούσες μα πάντα σου έδινα το δίκιο.Πάντα ερχόσουνα στα όνειρα μου.Στο ραντεβού σου ήσουν πάντα εκεί και με περίμενες.Δεν με άφησες μόνο στην σκοπιά γιατί ήσουν ακόμα στα μάτια μου από τον ύπνο, ακόμα μύριζα το άρωμα σου από τα όνειρα μου.Και με συντρόφευες για να μην νιώθω μόνος.Και μου το πες αυτό που εγώ δεν έβλεπα γιατί τα όνξειρα μου δεν με απατούν θεωρούσα, πως με ξέχασες νεράιδα.Πως δεν ερχόσουν κάποιες φορές γιατί με ξεχνούσες και σε άλλα όνειρα από λάθος πήγαινες.Μα είσαι νεράιδα εσύ, ξέρεις καλύτερα πως να με προστατέψεις και στο ραβδί σου αφέθηκα για μια ονειροφαντασία ή για μια μια πραγματικότητα ονειρική...