Να μαι πάλι για να σας γράψω τ' ανείπωτα, να στροβηλίσω το
μυαλό μου που τόσο μου χε λείψει, να βάλω λέξεις στη σειρά από συναισθήματα
αναρχικά για να κάνω τα συναισθήματα μετέωρα, αερικό, μετανάστη με ανήσυχο
μυαλό..
Πουλιά μεταναστευτικά οι σκέψεις μείνανε στην φωλιά να
διαχειμάσουν αυτή τη φορά, βαρέθηκαν το ταξίδι νότια και πάλι πίσω βόρεια. Μα ένας
τόπος δεν τα κρατάει σε έναν κόσμο αφιλόξενο που αλλάζει για να υπενθυμίσει ότι
η αλλαγή είναι η κίνηση που τροφοδοτείται από την ερπήστρια της ζωής, τον αλήτη
με το ωραίο γούστο και την καλή καρδιά, τον έρωτα. Μα σαν αλήτης που είναι του
αρέσουν οι βόλτες και οι παρανομοίες σαν κλασικός παράνομος κρύβεται πάντα πίσω από το
νόμο, είναι τίμιος και τα κάνει όλα για πλάκα σε ένα θέατρο μονόπρακτο..με μόνο
πρόβες. Δεν έχει παράσταση εδώ, δεν θα σε δει κανείς να παίζεις, ο αλήτης δεν
παίζει για το κοινό του, τον ενδιαφέρουν μόνο οι πρόβες, ο αλήτης είναι εγωιστής. Είναι ταξιδιάρης, πότης, ντροπαλός
και εγωιστής μα και ευγενικός, μοναχικός, άνεμος νότιος της λήθης...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου