Για την μέρα που χε πανσέληνο

Είχε πανσέληνο εχθές
Και θυμήθηκα τη μορφή σου
κάτω από το φως.
Και έβλεπα το φεγγάρι μόνο
καθώς συλλογιζόμουν
μοίρες απείραχτες.
Είχε πανσέληνο εχθές
Και μου έλειψαν τα κύματα
των ματιών σου οι φουρτούνες
που με ανακατωνανε.
Και πάθος σα ζάλη
από ουϊσκι φτηνό
και λαχτάρα κι ηδονή
κι επιθυμία ακουμαντάριστη
και πόνος και μίσος
και πάλι αγάπη,αγάπη
και πάλι μόνος
γιατί είχε πανσέληνο εχθές.
Στα μάτια λάμψη φωτός
από μακρινή απαλή νύχτα
στο σκοτάδι του δωματίου μου.
Αλλά τι να σε νοιάξει
αφου είχε πανσέληνο εχθές.
Και οι μάγισες την πανσέληνο
για βόλτα πάνε.
Και οι νεράιδες,κρυφών ονείρων αποθυμένα
την πανσέληνο φοράνε τα ασπρα.
Κι οι πόρνες γίνονται ερωμένες
κι οι γλυκιές αγαπημένες θυμούνται
αχόρταγες παγίδες ψυχών.
Γιατί είχε πανσέληνο εχθές...