Όνειρα για ήλιο

Πως μας κάνανε έτσι αδερφέ;
Γιατί σου μιλάω και δεν με ακούς;
Γιατί μου μιλάς και δεν με νοιάζει;
Σε ένα σοκάκι περπατώ γεμάτο κόσμο,
μα κανείς δεν με ακούμπησε.
Και το ρυάκι στον δρόμο με τα βρωμόνερα,
ούτε και αυτό με έβρεξε και ούτε άσχημα μύρισε.
Μα άνθρωπε,σε ποιο βουνό βγαίνει ο ήλιος
να πάμε μεσάνυχτα να πιούμε κανένα ποτό να τον δούμε;

-Ο ήλιος βγαίνει από εκεί κάπου,
με 20 ευρώ μπορώ να σου τον δείξω,εγώ τον είδα.

Μα εσένα σε είδα στα όνειρα μου χθες,
και δεν μου ζητούσες λεφτά αδερφέ.
Δεν έχω και δεν σε ένοιαζε τότε,
τώρα γιατί με διώχνεις συχτιρίζοντας με;
Εγώ είμαι που τα πίναμε χτες στο όνειρο μου.
Που γελούσες με τα αστεία μου,
που μου χτύπησες στην πλάτη όταν στεναχωρήθηκα,
που σε πήγα να σου δείξω τον ήλιο ψηλά στο βουνό,
για να τον δούμε καλύτερα.
Εντάξει αδερφέ θα φύγω,
θα με αφήσω μόνο όπως θες.
Εξάλλου μπορεί να κοιμηθώ και να σε δω εκεί.
Τα λέμε.

Πύργοι του Άιφελ

Πύργοι μέσα στις θάλασσες των ματιών σου αγάπη μου.
Άγκυρες για ασανσέρ σε μια θέα όλο φώτα μέσα στη νύχτα.
Τυφλώθηκα αγάπη μου μέσα στα φώτα μα ποτέ δεν με ενδιαφέρανε.
Γιατι αγάπη μου τυφλώθηκα;Εγώ μόνο τα μάτια σου ήθελα να δω,όχι τα φώτα.
Αγάπη μου την θάλασσα ψάχνω και όχι το Παρίσι και ακολούθησα τα μάτια σου γιατί μου φαίνονταν καθρέφτης της.
Κάπου κόντα σου είναι αγάπη μου δεν μπορεί,πάμε να μου δείξεις και να φύγουμε από εδώ,αυτοί με τυφλώνουν.

ΑΡΜΟΝΙΑ

Αρμονία. Μια λέξη με ποικίλη και δυσνόητη σημασία. Μια λέξη που για πολλά άτομ α αποτελεί μια ουτοπία, κάτι το απόλυτα επιθυμητό, ο στόχος κάθε ατόμου και προσωπικότητας. Για πολλούς είναι το τέλειο, εκεί που δεν υπάρχει κανένα λάθος, εκεί που ο κόσμος λειτουργεί σαν ένα καλορυθμισμένο ελβετικό ρολόι χωρις να χάνει ούτε ένα δευτερόλεπτο. Για άλλους πολλούς αρμονία δεν είναι η τελειότητα, παρά μια ισοροπία του τέλειου με το ατελές, του ήρεμου με το άγριο, του σωστού με το λάθος. Και όσο και αν μια άποψη πάνω σε αυτό το θέμα παραμένει καθαρά φιλοσοφική, μια προσωπική εντύπωση στο νου του καθενός, στα δικά μου άγουρα μάτια φαντάζει σαν μια ένωση που μπορεί να εκφραστεί πολύ παραστατικά από ένα πασίγνωστο σχήμα: ένα τετράγωνο που εγράφεται μέσα σε ένα κύκλο.
Το τετράγωνο αποτελεί το κέντρο της ανθρώπινης ουσίας και επιτυχίας, και αντιπροσωπεύει τη λογική. Είναι αυτή που ώθησε τον άνθρωπο στην επιτυχία του ανάμεσα στα διάφορα είδη αυτού του κόσμου, που τον έφτασε στη γνώση και τον έστειλε έξω από τα στενά όρια του πλανήτη μας. Έχει σχέση με την οργανωτικότητα μας σε κοινωνίες, τις διαπροσωπικές μας σχέσεις, ακόμα και με τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε την ύπαρξη μας μέσα στον κόσμο. Συνέβαλε στην πρόοδο της επιστήμης και στην ανάπτυξη και γιγάντωση της ανθρώπινης γνώσης. Χάρη σε αυτή καταλαβαίνουμε τι συμβαίνει γύρω μας, θέτουμε τις βάσεις της ανθρώπινης ιστορίας και εξέλιξης μας.
Αντίθετα ο κύκλος που περιβάλλει το τετράγωνο αντιπροσωπεύει την ίδια τη φύση. Στη φύση δεν νοούνται γωνίες και ορθογώνια παρα κυριαρχούν οι καμπύλες. Στις πέτρες, τα δέντρα, τα βουνα θα δούμε να κυριαρχούν οι καμπύλες χωρίς καμία γωνία ή καποιο καθορισμένο σχήμα και πρότυπο. Δεν υπάρχουν τετράγωνα κτίρια ή κάποια ομοιμορφία. Ακόμα και ο χρόνος μοιάζει να έχει μια κυκλική πορεία με τη γέννηση και το θάνατο, την ενναλαγή των εποχών, την ακμή και την παρακμή των ειδών και των πολιτισμών. Μέχρι και ο ανθρώπινος νους παρουσιάζει μια τυχαία πορεία που αντιβαίνει στη λογική, το λεγόμενο υποσυνείδητο το οποίο δεν ακολουθεί κανόνες, παρά εμφανίζεται και εξαφανίζεται όταν αυτό το θεωρεί σκόπιμο , ιδιαίτερα τις ώρες του ύπνου που ο βασικός ανταγωνιστής του η λογική βρίσκεται σε καταστολή. Είναι το καμμάτι μας που μας φέρνει στην πιο αγνή και ολοκληρώτική επαφή μας με τη φύση. Αυτό που μας θυμίζει την υλική καταγωγή μας και που ξυπνάει τα αρχέγονα ένστικτα μας. Το τελευταίο κομμάτι μας που παραμένει ανυπόταχτο στην λογική μας εξέλιξη.
Για το λόγο αυτό τα σημεία της ένωσης των 2 αυτών αλληγορικών σημάτων αποτελούν κατά την αφελή άποψη του συγγραφέα σας την πεμπτουσία της αρμονίας. Είναι τα τέλεια σημεία ένωσης της ανθρώπινης –λογικής μας φύσης με την φυσική-υποσυνείδητη. Είναι τα σημεία που τα 2 αυτά αντίρροπα συστήματα δεν ανταγωνίζονται παρά ταυτίζονται και συνεργάζονταιπροσφέροντας μας την πολυπόθητη ισορροπία. Ισως είναι αυτός ο λόγος που αγανακτώ που ο Θεός τα πάντα εν σοφία εποίησε.

Τα μανιασμένα κύματα σκάνε πάνω στα βράχια.Φουρτούνες!
Κάτω στα κύματα βρέθηκα και εγώ και ανακατεύτηκα.
Και είπα με τα κύματα ξανά δεν τα βάζω!

λογική-συναίσθημα-ηθική

Τι στόχο έχει ένας σύγχρονος άνθρωπος στη ζωη του?Στην πραγματικοτητα δεν θετει αυτος το στοχο....Ενα προτυπο ζωης το οποιο επιβαλλεται οχι αμεσα αλλα υποσυνειδητα ....αλλα απο ποιον επιβαλλεται???Και τι επικεντρο εχει αυτο το προτυπο?Γιατι κατα μια αποψη (θα θελαμε να ισχυει και αυτο λενε και μερικοι χαζοι ανθρωποι ειρωνικα) ενας ανθρωπος θα πρεπει να εχει τα εξης στοιχεια-ηθικη-συναισθημα κατι που τον διαφοροποιει απο τα ζωα και λογικη-iq.Αυτα τα 3 στοιχεια εχουν χρησιμοποιηθει,εχουν συνδυαστει ,εχουν ανακατανεμηθει ανα τους αιωνες απλα για ενα και μονο λογο......για να κανει η μειοψηφια της εξουσιας ποιο ευκολο τον ελεγχο της πλειοψηφιας του λαου.Οποτε αν σκεφτουμε με την λογικη μας τι απο αυτα που γινονται γυρω μας(μη παραλλειποντας μια καλη αυτοκριτικη)ειναι σωστο και λαθος θα νιωσουμε 2 πραγματα 'η ευχαριστηση η δυσφορια......αυτο βεβαια το κρινει η ηθικη

και μια ασκηση για το σπιτι....ποιος φταιει που ειμαστε τοσο ανενεργοι σαν ατομα στα σκατα που βλεπουμε γυρω μας (οχι οτι δεν υπαρχουν και ομορφα πραγματα απλα ειναι κατω απο τα σκατα και τα βλεπεις δυσκολα ενω για να τα φτασεις θα πρεπει να βρωμισεις)

ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΗ!!!

O Θεος τελικα δεν αγαπαει τον ανθρωπο
αγαπαει τα ζωα...
Στα ζωα εδωσε τη γουνα για να μην παγωνουν, ενω εκανε τον ανθρωπο γυμνο και τον καταδικασε να ψαχνει τροπους για να γλιτωνει απο το ψυχος...
...και οχι μονο να ψαχνει τροπους αλλα και να μην αρκειται στην απλη προστασια...
Εδωσε στα ζωα την αρετη της λιτοτητας...λιγο φαγητο και νερο...και η ζωη τους ειναι τελεια,
ενω στον ανθρωπο την απληστια και τη ματαιοδοξια...
Παλευουμε παντα για να αποκτησουμε κατι...χρημα θα'ναι αυτο, δυναμη, εξουσια!!!
Κατι τελος παντων για να κανουμε τη ζωη μας "τελεια"...
Ποτε ευχαριστημενοι και ποτε αληθινα ευτυχισμενοι.
Παντα κατι τρωει την ψυχη μας, παντα κατι υπαρχει στο μυλο μας, το μοναδικο οπλο που μας εδωσε ο Θεος και που τέλικα γινεται η καταστροφη μας!!!
Θα θελα πολυ να απολαυσω τον ηλιο οπως ενα λιονταρι κατω απο τον ισκιο ενος δεντρου,
τη θεα καθως πετα ενα πουλι,τη μαγεια του βυθου οπως ενα ψαρι...
Ευλογημενα τα ζωα απαλλαγμενα απο μισαλλοδοξια, παθη, και αδυναμιες...
Δεν ειμαστε λοιπον εμεις οι εκλεκτοι του Θεου ...

Ταξιδευτής του κόσμου και άσπιλος μολυντής της γεύσης

Διέγνωσα απάθεια με γαρνίρισμα σαντιγής ενθουσιασμού.
Και μισαλλοδοξία με χτύπησε στο στομάχι και έκανα έμετο.
Αλλά ευτυχώς,ήπια και πάλι καλά που ξέρασα.
Γεύση σοκολάτας στον ουρανίσκο και όψη λιωμένης καραμέλας και μυρωδιά καρύδας και παστουρμά τουρκίας.
Και δεν ήταν αναγωγή,ήταν έμετος!