Πως μας κάνανε έτσι αδερφέ;
Γιατί σου μιλάω και δεν με ακούς;
Γιατί μου μιλάς και δεν με νοιάζει;
Σε ένα σοκάκι περπατώ γεμάτο κόσμο,
μα κανείς δεν με ακούμπησε.
Και το ρυάκι στον δρόμο με τα βρωμόνερα,
ούτε και αυτό με έβρεξε και ούτε άσχημα μύρισε.
Μα άνθρωπε,σε ποιο βουνό βγαίνει ο ήλιος
να πάμε μεσάνυχτα να πιούμε κανένα ποτό να τον δούμε;
-Ο ήλιος βγαίνει από εκεί κάπου,
με 20 ευρώ μπορώ να σου τον δείξω,εγώ τον είδα.
Μα εσένα σε είδα στα όνειρα μου χθες,
και δεν μου ζητούσες λεφτά αδερφέ.
Δεν έχω και δεν σε ένοιαζε τότε,
τώρα γιατί με διώχνεις συχτιρίζοντας με;
Εγώ είμαι που τα πίναμε χτες στο όνειρο μου.
Που γελούσες με τα αστεία μου,
που μου χτύπησες στην πλάτη όταν στεναχωρήθηκα,
που σε πήγα να σου δείξω τον ήλιο ψηλά στο βουνό,
για να τον δούμε καλύτερα.
Εντάξει αδερφέ θα φύγω,
θα με αφήσω μόνο όπως θες.
Εξάλλου μπορεί να κοιμηθώ και να σε δω εκεί.
Τα λέμε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου