O Θεος τελικα δεν αγαπαει τον ανθρωπο
αγαπαει τα ζωα...
Στα ζωα εδωσε τη γουνα για να μην παγωνουν, ενω εκανε τον ανθρωπο γυμνο και τον καταδικασε να ψαχνει τροπους για να γλιτωνει απο το ψυχος...
...και οχι μονο να ψαχνει τροπους αλλα και να μην αρκειται στην απλη προστασια...
Εδωσε στα ζωα την αρετη της λιτοτητας...λιγο φαγητο και νερο...και η ζωη τους ειναι τελεια,
ενω στον ανθρωπο την απληστια και τη ματαιοδοξια...
Παλευουμε παντα για να αποκτησουμε κατι...χρημα θα'ναι αυτο, δυναμη, εξουσια!!!
Κατι τελος παντων για να κανουμε τη ζωη μας "τελεια"...
Ποτε ευχαριστημενοι και ποτε αληθινα ευτυχισμενοι.
Παντα κατι τρωει την ψυχη μας, παντα κατι υπαρχει στο μυλο μας, το μοναδικο οπλο που μας εδωσε ο Θεος και που τέλικα γινεται η καταστροφη μας!!!
Θα θελα πολυ να απολαυσω τον ηλιο οπως ενα λιονταρι κατω απο τον ισκιο ενος δεντρου,
τη θεα καθως πετα ενα πουλι,τη μαγεια του βυθου οπως ενα ψαρι...
Ευλογημενα τα ζωα απαλλαγμενα απο μισαλλοδοξια, παθη, και αδυναμιες...
Δεν ειμαστε λοιπον εμεις οι εκλεκτοι του Θεου ...
poso dikio exeis...nomizoume oti katexoume ti gnwsi,telika omws fainetai pws den exei tosi axia na katexeis tin "poluploki" gnwsi,an den mporeis na niwseis tin apli, to na liazesai katw apo ton ilio k na to apolamvaneis
ΑπάντησηΔιαγραφήtoso aplo ma k toso...makria apo mas..
"xrusoskoni"
Nai, alla mporei na niwseis ton thaymasmo mprosta se ena vouno, ton fovo mesa se ea potami pou trexei, to megaleio tou liondariou, ton plouto ths fyshs. O Theos mas ekane ayto pou eimaste. As mhn paraponiomaste kai as to apolausoume!
ΑπάντησηΔιαγραφήden mporoume na zisoume me to aplo giati eimaste polyplokoi, kai ayti i poluplokotita mas mas ekane to kuriarxo eidos se auto ton planiti. oraio pragma na koitas ton hlio alla ego panta anarotiomoun ti einai ta asteria.
ΑπάντησηΔιαγραφήnofacenoname22
ωραίες και πολύ σπουδαίες οι διαπιστώσεις σου, φίλε μου, αλλά θα ήθελα να παρατηρήσω οτι διαφωνώ ως προσ το ότι τα ζώα δεν έχουν αδυμναμίες. Εφ΄όσον μιλάς για Θεό , θα πρέπει να σου υπενθυμίσω ότι ο θάνατος είναι μια αδυναμία κατά πολλούς ή μια φυσική εξέλιξη για τους άλλους. Επιπλέον ο Θεός σου έδωσε τη δυνατότητα της λογικής , οπότε αυτά που διαπιστώνεις πιο πάνω δεν θα ειχες τη δυνατότητα να τα παρατηρήσεις αλλά και να τα εκφράσεις. Η άποψη σου δεν θα μπορούσε να αποτυπωθεί,αν κάποια ανάγκη πολλών χιλιάδων χρόνων πριν δεν είχε γεννήσει την ιδέα της γραφής. Η κρίση για το ποιος είναι τυχερός και ποιος όχι βέβαια ειναι δική μας....
ΑπάντησηΔιαγραφήEίναι πολύ όμορφο να μπορείς να απολαύσεις ξέγνοιαστος τον ήλιο κάτω από ένα δέντρο όπως ένα λιοντάρι ή τη θέα του κόσμου από ψηλά όπως ένα πουλί, όπως και τη μαγεία του βυθού όπως ένα ψάρι. Δεν ισχύει το ίδιο όμως αν είσαι το θήραμα ενός λύκου ή μια πεταλούδα που πιάστηκε στον ιστό μιας αράχνης, ούτε και μια μαρίδα στην κοιλιά μιας φάλαινας. Κάθε νόμισμα δυστυχώς ή ευτυχώς έχει δύο όψεις. Μπορεί η ζωή των ζώων να είναι πιο απλή και να φαντάζει ονειρική έχει όμως και τη δύσκολη πλευρά της. Προβλήματα που για μας έχουν λυθεί όπως η τροφή για τα ζώα είναι μια καθημερινή μάχη. Η μάχη για την επιβίωση στην οποία θα επικρατήσει ο ισχυρότερος -το σαρκοφάγο ζώο τρώει το φυτοφάγο και αυτό τρώγεται από ένα μεγαλύτερο-. Ίσως μάλιστα και για την εξουσία να δίνονται μάχες ειδικά στα ζώα που ζούν σε αγέλες.
ΑπάντησηΔιαγραφήΌσο για την ευτυχία οι άνθρωποι έχουμε το μικρόβιο της γκρίνιας ειδικά εδώ στην Ελλάδα. Γκρινιάζουμε διαρκώς και για τα πάντα. Πιθανόν κατάλοιπο παλιώτερων εποχών, ίσως και αποτέλεσμα της απληστείας μας δεν ξέρω. Όμως και τα ζώα δεν ξέρω αν είναι ευτυχισμένα ή αν θα μπορούσαν πλέον να ήταν ευτυχισμένα. Και λέω πλέον γιατί ζουν μια ζωή κατευθυνόμενη αποκλειστικά από τις ανθρώπινες αποφάσεις και ελεημοσύνη. Ελπίζω πάντως πως εκείνοι είναι οι εκλεκτοί και όχι εμείς. Τουλάχιστον όχι ποια ειδικά με τις καταστροφές που έχουμε προκαλέσει!!!