Άχυρα στο λιβάδι

Άχυρα θα χαρακτήριζαν την θέληση ενός νέου....Αυτό που ξεκίνησε σα μπουμπούκι από σπόρο ξερό αυτό που από το νεκρό χώμα φύτρωσε για να σταθεί στον αέρα αντλώντας συστατικά από τη σαπίλα του χώματος,αυτό το μικρό μπορεί να γίνει δέντρο....μα και άχυρο αν δεν το ποτίσουν,αν του στερήσουν το νερό.

Αυτό μας κάνουν,σε εμάς που βλέπουμε τον κόσμο από χαμηλά ακόμα.Άχυρα,ξερά σε λιβάδι με άχυρα.Το λιβάδι είναι ομοιόμορφο και πάει για ζωοτροφή.Όσο πιο ξερό τόσο καλύτερα συντηρείται.Μα να ξέρετε υπάρχει και η αυθόρμητη βροχή.Και να ευχειθήτε να μην έρθει μουσώνας.
Λοιπόν αυτό το αδιέξοδο που παρουσιάζεται στο περιφραγμένο λιβάδι είναι γιατί το λιβάδι είναι άπειρο και εκεί που τελειώνει αρχίζει.Γιατί αν δεν είχε αρχή δεν θα είχε και τέλος.Και αφού έχει αρχή έχει και τέλος την αρχή του.Και αν πάρει το λιβάδι φωτιά θα πάρει από το τέλος ως την αρχή του και ο φράχτης σας θα καεί.Γιατί αφού τα άχυρα θα φαγωθούν δεν θα είχαν καμία αντίρρηση να καούν αντ'αυτού.

Ξέρω ότι για σας ένα άχυρο δεν έχει καμία σημασία μα το λιβάδι σας αρέσει να το βλέπετε και προσπαθείτε να το αποκτήσετε.Δεν ζητάω από το νερό σας αυτό που σαν βλαστός μου αντιστοιχεί γιατί θα το χύσετε πίνοντας το μα παρακαλάω για μουσώνα....ή μια φωτιά!!