Μια φορά και ένα καιρό κάποιος είπε πως η πραγματική ευτυχία χωρίζεται σε τρία θεμελιώδη πράγματα: αυτό που είσαι, αυτό που έχεις και αυτό που αντιπροσωπεύεις στα μάτια των άλλων. Μια προσεκτικότερη όμως ματιά ίσως δείξει πως η πολυπόθητη τελικά ευτυχία δεν είναι και τόσο σύνθετη στην προσέγγιση της.
Αυτό που έχεις είναι τα υλικά αγαθά και οι ανέσεις που σε περιβάλλουν και διαμορφώνουν σε μεγάλο βαθμό την καθημερινότητα σου. Ένα ζεστό πιάτο φαί και ένα μαλακό κρεβάτι μπορεί να θεωρηθούν ως ευτυχία αλλά μάλλον αποτελούν μία κάλυψη βιολογικών αναγκών και συνδέονται περισσότερο με ένα κατώτερο αλλά πολύ σημαντικό είδος της: τη σωματική ευημερία. Η πολυτελή και υπέρογκη απόκτηση αγαθών ίσως ταιριάζει καλύτερα στην περίπτωση μας αλλά η χαρά που προσφέρουν όταν γίνει καθημερινότητα η χρήση τους, αρχίζει να ξεθωριάζει, ειδικότερα όταν το ταξίδι της ζωής πλησιάζει προς το τέλος του και τα υλικά αγαθά τείνουν να χάνουν την επίδραση τους πάνω μας.
Ίσως η πιο στρεβλή αντίληψη της ευτυχίας είναι όταν λαμβάνουμε ως κριτήριο και κανόνα αυτό που αντιπροσωπεύουμε στα μάτια των άλλων ως το εγώ μας. Μια αποδοτική και με κύρος εργασία, η κοινωνική αναγνώριση και αποδοχή, η υποταγή στην κοινή άποψη και η τυφλή μαζοποίηση το μόνο που καταφέρνουν είναι να εκπαραθυρώσουν το είσαι και να τονίσουν το φαίνεσθε. Τα άτομα αυτά είναι αυτό που βλέπουν οι άλλοι, και όταν νομίζουν πως αυτό που βλέπουν δεν είναι το ενδεδειγμένο σαν άλλοι χαμαιλέοντες τροποποιούνται και αλλάζουν όψη και άποψη. Αλίμονο όμως που από τις πολλές αλλαγές χρωμάτων στο τέλος ξεχνούν ποιοι ήταν αρχικά και παραμένουν έρμαια στις αλλαγές της εποχής και της μόδας.
Έτσι στο τέλος μας μένει μόνο αυτό που είσαι πραγματικά για να μας κάνει ευτυχισμένους. Μα δεν είναι πολύ απρόσωπο αυτό δεδομένου ότι ο άνθρωπος είναι ένα κοινωνικό ον που περιβάλλεται από συνανθρώπους του σε όλο το διάστημα της ζωής του. Και όμως είναι πάρα πολλοί αυτοί που υποστηρίζουν πως η πραγματική ευτυχία πηγάζει από μέσα μας. Η αγάπη, η συμπόνια, η αδερφοσύνη όλα είναι συναισθήματα που πηγάζουν από τα βαθύτερα κομμάτια της ανθρώπινης ψυχής, δύσκολα εκφράζονται αλλά όταν γίνει το αποτέλεσμα είναι συγχρόνως μαγικό και καταστροφικό. Όλα όμως έχουν ένα κοινό, δημιουργούνται και απευθύνονται σε αυτό που έχουμε γύρω μας, τους ανθρώπους που ερχόμαστε σε επαφή και τις ιδέες ή τις δράσεις που αναπτύσσουμε. Αυτοί είναι που μας δίνουν τις πρώτες ύλες και ο τρόπος που τις χρησιμοποιούμε είναι ο χαρακτήρας μας, αλλά και εν τέλει η πορεία της ζωής μας.
Τελικά τι είναι η ευτυχία? Μα ποιος είμαι εγώ που θα την απογυμνώσω μέσα από μία προχειρογραμμένη πρόζα. Έχω όμως μια καλή συμβουλή να δώσω. Φαντάσου τη ζωή ως ένα ατελείωτο κύκλο τον οποίο θα έπρεπε να επαναλαμβάνεις στην αιωνιότητα, φαντάσου να ζεις την κάθε μέρα άπειρες φορές κάνοντας τα ίδια πράγματα και επαναλαμβάνοντας τις ίδιες πράξεις. Θα άντεχες να το κάνεις αυτό το πράγμα?
Ζήσε την κάθε μέρα σου έτσι ώστε η απάντηση να είναι: ευχαρίστως!!!!!
Γιατί απορρίπτεις τα 2 από τα 3 θεμελιώδη πράγματα που ανέφερες στην αρχή? Κατά τη γνώμη μου είναι εξίσου σημαντικά και αναπόσπαστο κομμάτι της ευτυχίας, αυτής που έχουμε και αυτής που κηνυγάμε. Κατα αρχίν αυτό που έχουμε. Αυτό που έχουμε δεν είναι μόνο το φαγητό και το νερό ή το μαλακό στρώμα ή όλη αυτή η περιττή πολυτέλεια που χαρακτηρίζει τον ανεπτυγμένο κόσμο, αν και αυτά είναι εξίσου απαραίτητα για να είμαστε ευτυχισμένοι. Είναι η υγεία, η οικογένεια, οι φίλοι που γεμίζουν την ημέρα μας, μας προστατεύουν και μας φροντίζουν όταν τους έχουμε ανάγκη. Είναι τα δώρα που πήρες στα γενέθλιά σου από ανθρώπους που σε νοιάζονται και τα ενθύμια που έχεις καταχωνιάσει σε ένα κουτί για να σου θυμίζουν συνήθως όμορφες στιγμές. Σκέψου έναν άνθρωπο άρρωστο, νηστικό ή μόνο, μπορεί να είναι ευτυχισμένος?
ΑπάντησηΔιαγραφήΕξίσου σημαντικό είναι και αυτό που αντιπροσωπεύεις στα μάτια των άλλων. Σαφώς και δεν αλλάζουμε τις απόψεις και τον εαυτό μας για να είμαστε αρεστοί. Για μένα όμως υπάρχει και μια δεύτερη σημασία. Είναι η χαρά που νιώθουμε όταν βλέπουμε στα μάτια των άλλων την επιδοκιμασία ή την ευγνωμοσύνη. Είναι το χαμόγελο που γεμίζει το πρόσωπό μας όταν κάποιος μας λέει πως μας αγαπά ή πως μας χρειάζεται, μας έχει ανάγκη. Αλλά και η λύπη που αισθανόμαστε όταν πληγώσουμε κάποιον. Όλα αυτά μαζί με άλλους παράγοντες είναι που διαμορφώνουν αυτό που είμαστε και μας κάνουν ευτυχισμένους.
Λάτρεψα το εύρυμα του Νίτσε στο τέλος είναι από τις φιλοσοφίες που όλοι πρέπει να εντάξουμε στη ζωή μας!
Στην αρχή μίλησα για σωματική ευτυχία και τη διαχώρισα από το κομμάτι που εκρινα. Τα συναισθήματα που προέρχονται από τους άλλους, τα θεώρησα ως κομμάτια του είναι του καθενός αφού μας διαμορφώνουν σε τόσο μεγάλο βαθμό. Βέβαια αυτή είναι απλά η δική μου προσέγγιση και δε σημαίνει πως και η δική σου δεν είναι εξίσου όμορφη και αποδεκτή.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑυτά που έγραψα παραπάνω δεν είναι ακριβώς η άποψή μου για την ευτυχία, είναι απλά κάποιες σκέψεις που έκανα διαβάζοντας το κείμενό σου. Θα ήθελα να προσθέσω κάτι που δεν ανέφερα καθόλου και αυτό είναι ο χρόνος. Κατά τη γνώμη μου η ευτυχία δεν είναι μία στατική και συνεχής κατάσταση, όπως συμβαίνει και με τα συνθαινήματα, αλλά είναι στιγμές. Στιγμές που διαρκούν ελάχιστα αλλά είναι αρκετές για να μας φτιάξουν τη μέρα και μερικές φορές να σπάσουν τη ρουτίνα μας. Συχνά μπορεί να μη δώσουμε ιδιαίτερη σημασία λόγω της βιασύνης που χαρακτηρίζει πλέον τη ζωή μας, αλλά και πάλι οι ευτυχισμένες στιγμές είναι το στήριγμά μας στα δύσκολα και οι αναμνήσεις που μας συντροφεύουν όταν γεράσουμε, αν κρίνω από τη γιαγιά μου.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑκόμα η ευτυχία πηγάζει και από μέσα μας. Άλλοι άνθρωποι μπορούν να είναι ευτυχισμένοι με τις πιο μικρές χαρές της ζωής, ενώ άλλοι παρόλο που έχουν όλα τα μέσα και όλες τις ανέσεις δεν τα εκτιμούν και παραπονιούνται συνέχεια.