Να αλλάξω τον κόσμο....Φράση ασαφής που μπορεί να την τραβήξει κανείς κατά που θέλει,να την χρησιμοποιήσει όπως θέλει,να την κάνει όσο ασαφή θέλει.
Θυσιάζεται κανείς τόσο εύκολα στην ιδέα αλλαγής γα το καλύτερο.Ιδιαίτερα όταν το προηγούμενο το έχει συχαθεί τόσο πολύ.Αυτή είναι και η κίνηση της κοινωνίας ως ζων οργανισμός.Και ως τέτοιος στην πορεία του προς τη γέννηση,επιβίωση,αναπαραγωγή και παραγωγή,θάνατο και διαιώνιση προσπαθεί και καταφέρνει μια σειρά από κοσμογωνικές αλλαγές που του είναι απαραίτητες σε όλη αυτή την ευθεία-διακοπτόμενη και κυκλική-άπειρη πορεία.Η θυσία μελών του οργανισμόυ ως αποπιπτούντων κυττάρων ή απώλεια βίαιη στην διάρκεια περήφανης μάχης στα εμπόδια μιας προδιαγεγραμένα άγνωστης πορέιας αποτελεί αναγκαίο κακό και είναι και κάτι που μια κοινωνία ως οργανισμός είναι προετοιμασμένη και εξοπλισμένη.
Αυτός ο μηχανισμός στην πορεία της κοινωνίας των ανθρώπων που αλλιώς αποκαλείται ιστορία επιχειρήθηκε περιστασιακά να χρησιμοποιηθεί, μα ποτέ άλλοτε τόσο μεθοδευμένα και επιστημονικά όσο στην εποχή της απογείωσης της επιστήμης και της αναλυτικής σκέψης,την μεταπολεμική ιστορία του γένους των ανθρώπων.Φτάνοντας σε μία αιχμή της ιστορίας μιας ξέφρενης πορέιας ράθυμα σκεπτόμενων ανθρώπων που τους φέρνει μπροστά από την απέραντη άγνωστη ζούγκλα αφού το εύκρατο λιβάδι παραδόθηκε σταδιακά σε αυτούς που για καιρό και μεθοδευμένα έκλεβαν το νερό από τους βλαστούς του λιβαδιού.Έτσι το λιβάδι ξεράθηκε και εγκαταλήφθηκε,παραδόθηκε εξολοκλήρου και η κοινωνία βέθηκε με την αποφάση να εγκαταλείψει αυτό το λιβάδι ή να γίνει σκάβος σε αυτό.
Η μεθοδολογία έχει ως εξής.Η θυσία που απαιτείται για την διάσωση του λιβαδιού που κλάπηκε παρουσιάζεται πλέον ως προϋπόθεση για την παραμονή σε αυτό το άλλοτε φιλόξενο μέρος,που ουσιαστικά σημαίνει και απαιτείται σκλαβιά για την χρήση του που κάποτε ήταν ελεύθερη με προϋπόθεση απλά της γέννησης ενός βλαστού.Δηλάδη αν το παραλληλήσουμε με έναν βιολογικό οργανισμό είναι σαν το αριστερό χέρι να υποχρεώνει το δεξί να εκτελεί τις πράξεις που θα έπρεπε αυτό να κάνει για την επιβίωση του.Μα τότε είναι φανερό ότι ο οργανισμός θα δυσλειτουργούσε.
Και πράγματι δυσλειτουργεί,και βλέπουμε αυτή την εκμετάλλευση σε όλο της το μεγαλείο στη νεοελληνική κοινωνία με τους τους διεφθαρμένους πολιτικούς της,τους αυθαίρετους κατέχοντες λες και τους κληροδοτήθηκε από κάποια ανώτερη δύναμη το λιβάδι σαν τους φαιουδάρχες ή τους εκκλησιαστικούς άρχοντες ή τους βυζαντινούς βασιλιάδες ή ακόμα χειρότερα τους εθνοφυλάκτες που αυθαίρετα ορίζουν και παραχαράζουν ιστορία και συνειδήσεις και ανήκουν σε όλες τις υποκατηγορίες της επίσης αυθαίρετης κοινωνικής διαστρωματοποίησης που είναι τόσο ανίδεοι που χειρότερα από όλους ελμεταλεύονται από άλλους και το δικό τους μερίδιο που νοικιάζουν σε αυτό τον κόσμο αποφλοιώνεται από άλλους.Αυτοί οι άλλοι δεν είναι αόρατοι.Είναι οι ύπουλοι της καθημερινότητας,αυτοί που δεν μιλάνε για τον εαυτό τους παρά για τους άλλους και τάσσονται τόσο έντονα υπέρ παράλογων απόψεων,που αντιβαίνουν την αρμονία της συμβίωσης στον δανεικό κόσμο.Είναι απλό να τους ξεχωρίσεις,είναι αυτοί που σας ζητάνε να γίνετε δούλοι.Αυτοί καταπάτησαν τον χώρο σας,σας ζητάνε να αλλάξετε τον κόσμο μαζί προς οφελος τους μα ήρθε η ώρα της θυσίας από την κοινωνία όπως ξέρει η ίδια να κάνει και έχει κάνει πολλές φορές για να αποφύγει όλα αυτά τα εμπόδια στον προδιαγεγραμμένα άγνωστο δρόμο της και αυτή θα έρθει όταν πιεστεί πολύ για υην απόφαση να γίνει δούλος ή να φύγει.Δεν θα φύγει και δεν θα γίνει δούλος......
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου