Επιστροφή στο αναληθές (πραγματικότητα)

Πάει λοιπόν άλλη μία περίοδος κατανάλωσης εγκεφάλου για παραγωγή πνεύματος, κατανάλωσης χρόνου για απώλεια σκέψης, κατανάλωσης σκέψης για και μετατροπή της σε πληροφορία μα όχι κατανάλωση πληροφορίας και μετατροπή της σε σκέψη και κατά συνέπεια κατανάλωσης επιστήμης για παραγωγή δουλειάς ή δουλείας.Φυσικά δεν μιλάμε για μόρφωση και εκπαίδευση αλλά καθαρά για αποστίθηση δεξιοτήτων και πληροφορίων(προς θεού όχι συνδυασμοί, πλήρης αποστίθηση συκγεκριμένων πληροφορίων-η αλλαγή σύνταξης αυτών βαθμολογείται αρνητικά.Δείχνει κρίση αυτών, άρα σκέψη, άρα αμφισβήτηση...με ποιον πας να τα βάλεις μικρέ;).Στεγνά, τεχνοκρατικά, επαγγελματικά!Μα φυσικά επαγγελματικά!Γι΄αυτό δεν βρίσκεσαι εδώ για να γίνεις επαγγελματίας;Όχι ακριβώς, αυτό είχα την εντύπωση ότι θα ήταν το στάλαγμα.Το στάλαγμα της σκέψης που θα μου καλλιεργούσατε μιστερ, των πληροφοριών που θα με αφήνατε να επεξεργαστώ και ύστερα από τις διορθώσεις σας των πληροφοριών σύμφωνα με την μέχρι σήμερα εμπειρία του ανθρώπινου είδους που θα είχα να διαχειριστώ με βάση την κρίση που δημιούργησα ύστερα από πέντε γαμοχρόνια στην ηλικία 18-23 που ακόμα το μυαλό μου δεν είναι τρύπιο από τις πούτσες που έχουν τρυπήσει το δικό σας:το άγχος για επιβίωση, οι υποχρεώσεις μιας οικογένειας, η εφορία, τα λαμόγια που θα ξαναψηφήσεις για να ξαναβρίσεις!Λοιπόν το μυαλό μου είναι ακόμα σε θέση να αμφισβητήσει και να συνδυάσει την εμπειρία του ανθρώπινου είδους πάνω σε ένα πεδίο προσφοράς στην κοινωνία στα πλαίσια της δόμησης της.Ή μάλλον ήταν, ή καλύτερα απλά ύστερα από μια τέτοια περίοδο είναι κάθε φορά λιγότερο.Οπότε το στάλαγμα αυτό χάνεται και μένει μόνο η πληροφορία που σε λίγο ξεχνιέται, οπότε μένει ένας άνθρωπος με τρύπιο μυαλό.
Μέσα σε όλα αυτά όμως νιώθω ευλογημένος περισσότερο από κάποιους άλλους γιατί έχω το άλλοθι σε μία περίοδο να μην παρακολουθώ ειδήσεις, τηλεόραση, κανάλια, ραδιόφωνα, εφημερίδες, ταξιτζήδες, άλλους σαχλαμάριτζήδες και πάει λέγοντας.Με την δικαιολογία ότι διαβάζω (ή καλύτερα αποστιθίζω και φυσικά όχι μελετάω) απέχω από όλα αυτά τα εν δυνάμει τρυπάνια εγκεφάλων.Φυσικά δεν μένω αμέτοχος στις εξελίξεις που θα τρομοκρατούν ,και με αυτό τον τρόπο θα ελέγχουν όπως ελέγχεται μια πυρηνική κεφαλή από ένα κουμπί στα χέρια ενός ξεμωραμένου εθνάρχη, για χρόνια τη γενιά μου και τις επόμενες (με μεγάλη ευθύνη να βαρένει το βόλεμα των πατεράδων αυτής της γενιάς και κυρίως ευθύνη ανενεργησίας).Αλλά προσπαθώ να μην μπω από τώρα μέσα στο τρομοκρατημένο πλήθος και να διατηρήσω μια επαφή με το αληθές, δηλαδή με τον πρωταρχικό στόχο αυτής της ζωής κατά τα φαινόμενα:την βίωση της, την συνέχιση της και την αποδρομή.Σε αυτή τη βάση η πληροφορία που προέρχεται από την καλύτερη παρατήρηση της ζωής που αλλιώς την ονομάζουν επιστήμη είναι αυτόματα και το αληθές.Έστω και με το λάθος τρόπο ιδιαίτερα αυτή την περίοδο, η συνεχής επαφή με αυτή την πληροφορία θεωρώ ότι είναι ευλογία αφού μου επιτρέπει να φεύγω από το αναληθές-πραγματικότητα δικαιολογημένα (χωρίς να μου τραβήξουν το αυτί οι δημοσιαγράφοι μέσα από το γυαλί.Το αυτί πάλι θα τραβηχτεί, από την ανάγκη να περάσω τα μαθήματα χωρίς να εμβαθύνω στην πραγματικότητα).