Τελικα ναι αλλαξα ...αλλα αλλαξα κι εγινα οπως ημουν πριν αλλαξω...μπερδεμενα λογια αλλα αληθινα!!!Λογια αληθινα που γραφονται μεσα στο βαγονι ενος τρενου προσπαθωντας να περασω την ωρα μου και ταυτοχρονα να ανασυγκροτησω τις σκεψεις μου και επιτελους να με καταλαβω!!!Να καταλαβω γιατι οταν ειμαι χαρουμενη κλαιω,γιατι οταν ειμαι στενοχωρημενη θυμωνω,γιατι οταν μου τη λενε πισμωνω,γιατι οταν νυσταζω εχω αϋπνιες,γιατι οταν αποφασιζω να κανω κατι τελικα κανω το αντιθετο...ειναι τοσο περιεργη η ψυχοσυνθεση του ανθρωπου που τελικα ο «φυσιολογικος» ανθρωπος εχει σιγουρα μια δοση ψυχασθενειας...μια δοση ψυχασθενειας που ομως ειναι η κινητηρια δυναμη για το καθετι,μια πινελια διαφορετικοτητας στον πινακα του καθε ανθρωπου...
Αλλονων οι πινακες ειναι κοκκινοι,αλλοι ροζ ,αλλοι παλι γκρι,μαυροι κι αλλονων απλα πολυχρωμοι...ο δικος ειναι τρελος...!δεν εχει ποτε ενα χρωμα,κι αν παλι εχει εγω το βλεπω διαφορετικο!οχι δεν ειμαι διαταραγμενη προσωπικοτητα,απλα ΑΛΛΑΖΩ!Αλλαζω απο μερα σε μερα...ουτε εγω δεν με προλαβαινω!!!Το κακο ειναι οτι δεν ξερω ποιος εαυτος μου μου αρεσει τελικα!!!Τουλαχιστον εχω καταληξει σε καποιες σκεψεις που εχουν μεινει αναλλοιωτες για χρονια στο μυαλο μου!Ο καθε ανθρωπος εχει ενα στοχο.Λιγο πολυ ο στοχος ειναι ο ιδιος (γι’άυτο δεν ειμαστε και τοσο διαφορετικοι τελικα).Διαλεγοντας διαφορετικους δρομους προσπαθουμε ολοι να τον φτασουμε...
Σκεφτομενη ολα αυτα, κι αλλα που δεν ειναι του παροντος, κατεληξα στο παρακατω για τον δικο μου στοχο...
...κοιταζω απ’το παραθυρο και βλεπω τη μιζερια...κοιταζω απ’το ιδιο παραθυρο και βλεπω τη χαρα...ανοιγω την πορτα και τις βλεπω να χορευουν αγκαλια...σαν να με κοροϊδευουν,με κοιτουν και γελουν..δεν θα τους κανω το χατιρι..οχι!δεν θα διαλεξω καμια τους...εγω θα διαλεξω την ΕΥΤΥΧΙΑ!
Ναι η ευτυχια ειναι ο στοχος. Ειτε το καταλαβαινουμε ειτε οχι ολες οι επιλογες που κανουμε για να πετυχουμε κατι που θεωρουμε στοχο αποσκοπουν στην εκπληρωση του ενος βαθυτερου και πιο ουσιαστικου στοχου...
Ναι αυτο ειναι...στη ζωη διαλεγουμε κι επιλεγουμε αυτο που μας οδηγει στην ευτυχια και οχι στη χαρα...και ξερετε γιατι???Γιατι πολυ απλα η χαρα ειναι ενα βημα πριν την ευτυχια!!!Περναμε τα σκαλοπατια γρηγορα γρηγορα γιατι το βημα πριν τη χαρα ειναι η μιζερια,και υπαρχει παντα ο κινδυνος να γλιστρησουμε και να φαμε τα μουτρα μας!!!
Βεβαια πολλες φορες δεν τη γλιτωνουμε την τουμπα!!!Κι αυτο θεμιτο αν και οχι ευχαριστο!!!Ενα μονο θα σας πω!!!Ειμαι μολις 21 χρονων και εχω φαει τα μουτρα μου και με εχει καταπιει η μιζερια πολλες μα πολλες φορες !!!Μα αν δεν περασει ο ανθρωπος και την καταθλιψουλα του καποια στιγμη της ζωης του δεν εχει βιωσει ποτε του το αληθινο συναισθημα της ευτυχιας...Κι οταν αυτη του κανει το χατιρι και τον βρει ουτε που θα την παρει χαμπαρι...ε λοιπον δεν ειναι κριμα???!!!Δεν ειναι κριμα να σου κανει τη χαρη η ευτυχια να σε βρει και εσυ να την κλωτσησεις γιατι πολυ απλα απ την πληξη και τη βαρεμαρα της συνηθειας δεν την καλωσορισεις!!!
Και ξερετε κατι...?Η μιζερια ειναι μια πολυ ασχημη συνηθεια.Ναι καλα διαβασατε...συνηθεια.Βυθιζεσαι μεσα σ’αυτη, επαναπαυευεσαι και σταματας να προσπαθεις.ειναι η κατασταση που απαιτει τη λιγοτερη προσπαθεια και τη λιγοτερη δυνατη κουραση...Ετσι λοιπον για μενα μιζερια δεν ειναι μια αρρωστια,δεν μου προκαλει τον οικτο ή τη λυπηση, αντιθετα το θυμο και το αιμα στο κεφαλι μου ανεβαζει!Για μενα ειναι μια πολυ καλη δικαιολογια για τους «τεμπεληδες».Κι οταν λεω τεμπεληδες εννοω αυτους που βαριουνται να κυνηγησουν τη ζωη,αυτους που φοβουνται να αγωνιστουν για να κερδισουν την ευτυχια και δεν αποκλειω κι αυτους τους «μιζερους –τυφλους-τυχερους»που κλειδαμπαρωνουν την ευτυχια εξω,που τους εκανε την τιμη να τους καταδεχτει...
Γι’αυτο λοιπον και τελειωνω μ’αυτο,ματια, αυτια,μυτες ανοιχτες...γιατι ποτέ δεν ξερεις πότε πού και ποιος θα σου χαρισει την ευτυχια, ετσι ωστε ναι να λλαζουμε αλλα προς κατι ουσιαστικο...
Εγω αυτο που θελω να πω ειναι πως ο ανθρωπος δεν αλλαζει.Κατα τη γνωμη μου παντα.Ο ανθρωπος ...προσαρμοζεται... !Στις αλλαγες του κουσμου ,στις αλλαγες της κοινωνιας ,στις αλλαγες των φιλων του και της παρεας του , στην καινουργια του σχεση και για να μην σας τα πρηζω περισσοτερο, προσαρμοζεται στα παντα.Πολλα,απειρα παραδειγματα που θα μπορουσα να δωσω για να υποστηριξω το παραπανω επιχειρημα μου αλλα πιστευω οτι ειναι κατανοητο και εν μερει αποδεκτο .Και υποστηριζω οτι ειναι αποδεκτο γιατι απλα ολοι μας γνωριζουμε οτι ΑΠΛΑ ο ανθρωπος δεν μπορει να αλλαξει.Και αν νομιζουμε ή γνωριζουμε καποιον που εχει αλλαξει τοτε κατι αλλο συμβαινει και καποιο συμφερον υπαρχει στη μεση .οχι απαραιτητα συμφερον με την κακη εννοια της εκμεταλευσης .
ΑπάντησηΔιαγραφήΗ μιζερια λοιπον για μενα , ειναι σταδιο προσαρμογης .Ολοι μας θα βρουμε τους εαυτους μας μιζερους ,γκρινιαρηδες ,νευριασμενους κλπ...ειναι μια κατασταση ,μια γενικοτερα , ας πουμε,φαση που περνα ο ανθρωπος.Η μιζερια θα μπορουσε να την πει καποιος συνηθεια αλλα με αυτη τη λογικη και ο ζαμανφουτισμος θα μπορουσε να ονομαστει συνηθεια οπως και η βια και πολλες αλλες διαθεσεις του ανθρωπου.
Κατα τη γνωμη μου ολα ειναι σταδια που περναμε και συνηθιζουμε μεν σε αυτα αλλα δεν θα τα ονομαζα συνηθειες.Δεν ειναι σαν το τσιγαρο η σαν τη καθημερινη γυμναστικη...Και δεν πιστευω οτι ειναι καλο να θυμωνεις με τους μιζερους.δεν γνωριζεις τι εχει περασει ο καθενας και βρισκεται σε αυτη τη φαση.και στον καθενα μπορει να διαρκεσει πιο πολυ ,σε αλλο λιγοτερο.Μεσα απο τη μιζερια (οπως και με ολα νομιζω τα πραγματα και τισ καταστασεις) μπορεις ,και νομιζω εισαι ικανος,να βγαλεις πολλα συμπερασματα και ισως να ερθει και το σταδιο της ευτυχιας.τωρα θα μου πεις πως?εε ας πουμε προσωπικη εμπειρια...
Τωρα για την ευτηχια που μπορει να σου προσφερει καποιος και εσυ την πεταξεις και την κλωτσισεις γιατι απλα η καθημερινοτητα στην βαρεσε ...τοτε μη σκας .Και αυτο ανθρωπινο ειναι.Η ευτυχια θα σε ξαναβρει και οταν εσυ θα εισαι ετοιμη και θα εισαι στο σταδιο σου , που θα μπορεις να την αποδεκτεις και οχι να την κλωτσισεις τοτε θα φυγει και η μιζερια και ολα.Ο ανθρωπος ,αλλος πιο γρηγορα ,αλλος πιο αργα, ρουτινιαζει.Θελει αλλαγες στη ζωη του.Για αυτο δικεολογω τον εαυτο μου και δεν του ριχνω ευθυνες οταν συμπεριφερεται ''αχαριστα'' .Που δεν ειναι αχαριστια αλλα τελος παντων...
Τελειωνοντας να πω οτι πολλες φορες ατομα και καταστασεις που υποσχονται να σου δωσουν ευτυχια το μονουν που μπορουν να σου δωσουν ειναι κακες εμπειριες...και κλεινω... Καποτε καποιος ειπε ''ότι το να μην αποκτάς
πάντα αυτό που θέλεις(πχ ευτυχια απο καποιο ατομο η ακομα κ αντικειμενο), είναι μερικές φορές
τυχερό.
keep it real
ισως εχεις δικιο οτιο ανθρωπος δεν αλλαζει αλλα προσαρμοζεται...αλλα η προσαρμογη δεν εχει απο μονη της μια δοση αλλαγης!?αν σκεφτουμε εναν ανθρωπο στο τελος της ζωης του,αυτο που θα αναπολησει θα ειναι οι πιο δυνατες του στιγμες,αυτες που κοιτωντας τες γυρνωντας πισω το κεφαλι να βλεπει κι ενα κομματι του εαυτου μα μενει μαζι τους!!!στην πορεια της ζωης του ο ανθρωπος συλλεγει εμπειριες.ειναι σαν να γραφει το δικο του βιβλιό ή να ζωγραφιζει τον δικο του πινακα!τον μην αλλαζει σημαινει μονοχρωμος ακι μονοτονος πινακας ή ενα βαρετο βιβλιο!!!οσο για τους μιζερους ναι πιθανον λανθασμενα θυμωνω...αλλα για μενα ο θυμος ηταν ο μονος τροπος να βγω απ'τη δικη μου μιζερια!δες τον θυμο σαν μια πηγη δυναμης που θα παρακινησει τον καθε"μιζερο"να σηκωθει,να σταθει στα ποδια του και να κανει τελικα το βημα της αλλαγης!!μονον αν θυμωσεις με τον ιδιο σου τον εαυτο γινεται το κλικ μεσα στο μυαλο και...μεν για μενα αλλαζεις για σενα δε προσαρμοζεσαι...για μενα αυτα τα δυοκαπου τεμνονται!!!
ΑπάντησηΔιαγραφή:) Εφαπτονται ισωςς αλλα οχι τεμνονται.για μενα ο ανθρωπος δεν αλλαζει το κεφαλι του να χτυπαει.αλλο η δοση αλλαγης αλλο η αλλαγη.Τελος παντων,εφαπτονται ,τεμνονται πολυ μαθηματικο το καναμε το θεμα.οσο για το θυμο και για το μονο αν θυμωσεις κανεις το κλικ ,θα ξαναπω οτι, καλο ειναι να μην προτρεχουμε σε συμπερασματα.ο δικος σου τροπος ειναι ο θυμος .αλλος το ριχνει στη γυμναστικη ,αλλος παει ταξιδι.δεν χρειαζεται να θυμωσεις.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕγω ξερω οτι οσο και να νομιζουμε οτι εχουμε αλλαξει κλπ , αν ψαξουμε μεσα μας βαθια στον εαυτο μας και γυρισουμε λιγο πισω και δουμε πως ειμασταν οταν πχ πηγαιναμε γυμνασιο και συγκρινουμε με ωμο τροπο τις βασικες καταστασεις που περνασουμε τοτε ( πχ το τροπο με τον οποιο καναμε φιλους και συμπεριφερομασταν σε αυτους )και δουμε το πως συμπεριφερομαστε τωρα θα δουμε πιο πολλες ομοιοτητες παρα διαφορες.
Το μονο που αλλαζει ειναι ο φοβος να μην κανουμε τα ιδια λαθη!αυτο μας κανει να νομιζουμε οτι εχουμε αλλαξει!κατα βαθος ,αν διωξουμε το συναισθημα του φοβου για παρομοια λαθη θα δουμε οτι ειμαστε οι ιδιοι!Οτι τιποτα δεν εχει αλλαξει!Φυσικα ομως και δεν προκειτε να διωξουμε το φοβο και τις πισινές που κραταμε απεναντι στους αλλους και στο κοσμο γενικα!Φυσικα και οσο περναει ο καιρος θα φοβομαστε για περισσοτερα πραγματα και θα κραταμε πιο πολλες πισινες.
Οταν ο ανθρωπος εχει μεγαλωσει πια , και κοιταει πισω του φυσικα και βλεπει τη ζωη με ενα τσουβαλι εμπειριες.Φυσικα εχει αφισει τον εαυτο του σε πολλα σημεια στη ζωη του.Ομως στο τελος ολους τους ακους να λενε ''ποσο θα ηθελα να γυρισω πισω και να ειμαι οπως ημουν με τους φιλους μου , με αυτα που καναμε και αυτα που περνουσαμε ''ή κατι παρομοιο anyway.Αν αλλαζαμε πραγματικα δεν θα θελαμε να γυρισουμε πισω .
Ενα βιβλιο μπορει να ειναι βαρετο για σενα που το διαβαζεις ξανα και ξανα , ισως γιατι εσυ χρειαζεσαι μια αλλαγη ,στην προκειμενη περιπτωση ,ενα αλλο βιβλιο.ομως ενα βιβλιο βγαινει σε 2η 3η ...100η εκδοση για να το διαβασουν και αλλοι.επισης πολλα ατομα διαβαζουν το ιδιο κ το ιδιο βιβλιο ξανα και ξανα στη διαρκεια της ζωης τους και δεν βαριουντε ουτε το θεωρουν μονοτονο.ετσι και στη ζωη με πολλα παραδειγματα.ειναι μεχρι ο καθενας μας να βρει το σταθμο του και να κανει σταση ( μεγααααλη!) χωρις βαρεμαρα και μονοτονια.Αν αφηναμε ενα κομματι του εαυτου μας πισω στο παρελθον καθε φορα που περνουσαμε μεσα απο μια εμπειρια τοτε θα μεναμε αδειοι στο τελος.Αν αλλαζαμε καθε φορα ,στο τελος δεν θα αναγνωριζαμε τον εαυτο μας.Ποσα ατομα εχουνε μπλεξει σε καταστασεις (ασχημες συνηθως) και καθως περνανε τα χρονια στο τελος ακους''δεν με αναγνωριζω!!'' .Γιατι το λενε αυτο?Γιατι μετα θελουν και ζητανε να ξαναβρουν τον εαυτο τους?Το θεμα ειναι να μην αλλαζεις για κανενα και για τιποτα και να βρεις αυτο που θα σε κανει να νιωθεις ομορφα οπως εισαι χωρις να αλλαζεις και να αλλαζεις.Το θεμα ειναι να κοιταει καποιος τον πινακα και οσος χρονος και να περασει να γουσταρει να τον κοιταει και να τον θαυμαζει!!!!!(Αλλοι μπορει να βαρεθουν...)Μεχρι να το βρεις θα θεωρεις οτι πρεπει να αλλαξεις και οσο θα το νομιζεις ,ακομα και χωρις να το παραδεχεσαι,θα το βγαζεις προς τα εξω.και οι αλλοι θα το αναγνωριζουν αυτο και διαφορα(κακοβουλα) ατομα θα το χρησιμοποιουν εναντιον σου.Μεινε ιδια και σε οποιον αρεσεις...
stay true to yourself ! :D
ΥΓ:Keep it real
Το πιο σημαντικό σημείο για μένα σε αυτό το κείμενο είναι η αρχή του:
ΑπάντησηΔιαγραφή'Λένε πως ο κόσμος αλλάζει.....'
Και πράγματι νιώθω πως ο κόσμος αλλάζει με τρομέρη ταχύτητα.Όσο και αν πράγματι ένας άνθρωπος μένει σταθερός στις βασικές αρχές που τον διέπουν ως προσωπικότητα,και που αν αλλάξουν αυτό μάλλον αποδεικνύει λαμογιά,πάντα όπως αναφέρεις spice μέσα από τις εμπειρίες της ζωής του μεταβάλει(μετατρέπει,προσαρμόζει,επαναπροσδιορίζει.. το εκάστωτε ρήμα δίνει και διαφορετική σημασία)τον τρόπο σκέψης ή αν όχι τόσο τον τρόπο σκέψης σίγουρα τις συμπεριφόρες του και κατ'άντιστοιχια σε βάθος χρόνου και τον τρόπο σκέψης του..Με αυτό σαν δεδομένο μπορούμε να πούμε ότι οι άνθρωποι χωριστά μεταβάλλονται μέσα από τις δικές του ξεχωριστές εμπειρίες(χαρές,λύπες,πόνος,αχαριστίες και ευγνωμοσύνες κτλ) αλλά και συλλογικά ο κόσμος καθοδηγείται προς κάποια μοντέλα συμπεριφορών τα οποία θα λέγαμε ότι μαζικά επιβάλλονται(απλούστατο παράδειγμα τα ΜΜΕ που διαμορφώνουν κάτα την βούληση ενός εκάστωτε έξυπνου ή και χαζού που μπορεί να διοικήσει έναν λαό-αυτός είναι συνήθως το χρήμα και το σύμφέρον-την νοοτροπία μιας ομάδας ανθρώπων.Σε σχολές μάλιστα οικονομίκες ή και ανθρωπιστικές,μέσα στο πανεπιστήμιο που θεωρείται το άντρο της ελεύθερης σκέψης και διαμόρφωσης ανεξάρτητων διαλλακτικών προσωπικοτήτων αυτό διδάσκεται ως target group,ένα ΄πράγμα΄ δηλαδή χάνοντας το νόημα του ότι έχουν να κάνουνν με συνάνθρωπους τους..)
Έτσι βλέπουμε καθημερίνα τον κόσμο και την κοινωνία να αλλάζει κατά την βούληση των ΄μεγάλων΄-ναι φυσικά και στην πραγματικότητα έιναι ΄μικροί΄ ως εκέι που δεν παίρνει- και είμαστε μέτοχοι και μερικοί από εμάς απλοί παρατηρητές τουλάχιστον στον βαθμό που μπορούμε.Ο κόσμος μας αλλάζει συνεχώς χωρίς να το θέλουμε....Και αν ακόμα και εμείς πράγματι το καταφέρνουμε και δεν αλλοτριωνόμαστε για τους άλλους θα είμαστε διαφορετικοί και παράξενοι..οπότε αλλαγμένοι.Αν δεν προσαρμοστούμε θα φαίνεται ότι εμείς αλλάξαμε...Οπότε σε μία ιδεαλιστική αντίληψη εφόσον και εμείς αλλάζουμε σύμφωνα με τις εμειρίες μας όπως αναφέρθηκε από όλους μας μέχρι τώρα αυτό που νομίζω ότι ακούγεται ως πιο δίκαιο και σωστό είναι κάθως όλοι αλλάζουμε να συμπαρασύρουμε και τον κόσμο ώστε να αλλάξει και να μας ακολουθήσει και αυτός.Με άλλα λόγια να τον φέρνουμε κάθε φορά εμείς στα μέτρα μας και να τον κάνουμε καλύτερι για εμάς-για όλους και τον καθένα ξεχωριστά....
Κάτι σαν τον στίχο του ποιητή:΄Αυτός ο κόσμος που αλλάζει πως σου μοιάζει΄
Αν ο κόσμος που αλλάζει μας έμοιαζε -ή κάναμε και εμείς μία προσπάθεια να έρθουμε πιο κοντά του- θα ήταν δικός μας!!
Εχω πει πολλα σε αυτο το τοπικ και δεν εχω να πω κατι αλλο γιατι παραμενω στις αποψεις μου παρα το οτι πιστευω ειναι εγωιστικο να προσπαθουμε να φερουμε τον αλλο στα δικα μας μετρα !Κοσμος και κοσμακης εχει χασει τη ζωη του στη διαρκεια της ιστοριας(ανθρωποι που αργοτερα μεινανε στην ιστορια) γιατι απλα παραμεινανε σταθεροι στις δικες τους αξιες και θελω ...Τωρα θα μου πεις ,εξισου πολλοι αλλοι αλλαξανε με τις πραξεις τους τον κοσμο ...Τι να πω αλλο πια ? Πολυ φιλοσοφικο το θεμα και ενας απλος φοιτητης απο θετικη , λιγακι δυσκολο να μιλησει περισσοτερο για ενα τοσο πια γενικο και αοριστο θεμα οπως ''Ο κοσμος που αλλαζει'' .
ΑπάντησηΔιαγραφήΜπορει στο προσωπο που αντικριζει ο ποιητης να βλεπει την αλλαγη , αυτο δεν σημαινει οτι την αλλαγη την βλεπει σε ολα τα προσωπα η ακομα και στο δικο του ο ποιητης.
Δεν ισχυει (για μενα ) το τελευταιο , το οτι αν προσπαθησουμε να μοιαξουμε στις αλλαγες του κοσμου , ο κοσμος θα γινει δικος μας.Δεν ισχυει,οσο μεταφορικα και αν το λες γιατι απλουστατα καθε αλλαγη δεν ειναι και καλη!