Γιατί ο έρωτας είναι ένας αλήτης με καλή καρδιά και ωραίο γούστο!(2)

Ξεκινώντας με παραδοχή σαν αξίωμα γεωμετρίας:Όλα είναι μέρος του όλου.
Ο έρωτας των εραστών είναι έργο μονόπρακτο.Ίδιος ο σκηνοθέτης, ίδιος κι ο θεατής.
Νύχτες μελλούμενες που αιμορραγούν στο χτες στου άδειου θεάτρου τη σκηνή.
Νυχτιές που θυμίζουν έρωτα, στο μονού μου κρεββατιού την σκηνή.
Νύχτες χειμώνα που ζέσταιναν την σάρκα μου από την σάρκα σου.
Νύχτες με θέα τον Βαρδάρη που αγκάλιαζε τον έρωτα μας.
Έρωτας αλήτης, τυχοδιώκτης, ταξιδιώτης. Ευαίσθητος. Άντρας που έμεινε παιδί.
Σαν τα μάτια μου εκείνη τη νύχτα που έβρεχε.
Μάτια στραμμένα προς την πόλη από το κρησφύγετο του έρωτα,του αλήτη που καπνίζει στα σκαλοπάτια της πολυκατοικίας
του αυτόχειρα, που κρύβει τα μάτια εκείνα της βροχής κάτω από τον σηκωμένο γιακά του.
Έρωτα αλήτη, θα ρθει νύχτα πάλι...